Tüberküloz (TB)’lu hasta ile temas hastalığın bulaşmasında bir risk faktörü olduğu için, temaslı kontrollerinin yapılması hem hastalıktan korunmada hem de yeni olguların saptanmasında önemlidir. Bu çalışma, dispanserimizde Ocak 1996- Aralık 2001 tarihleri arasında TB tanısı alan hastalardan 64 (grup 1)’ü ile onların temaslı kontrollerinden bulunan 97 (grup 2) yeni hastayı klinik ve sosyodemografik özellikleriyle değerlendirmek üzere planlandı. Yaş ortalamaları grup 1’de 33.1 ± 2 yıl, grup 2’de 23.4 ± 15 yıl idi (t= 6.13, p< 0.05; SD= 159). Akciğer tutulumu grup 1’de 59 (%92.2), grup 2’de ise 63 (%64.9) hastada vardı (t= 1.58, p< 0.05; SD= 159). Yayma ve/veya kültür pozitifliği grup 1’de 53 (%82.8) hastada, grup 2’de ise bakteriyolojik tetkik yapılan 75 hastanın 54 (%72)’ünde saptandı (t= 1.55, p< 0.05; SD= 137). Tanı süresi kayıtlı 49 grup 1 hastasının 9 (%18.4)’unda bir aydan kısa sürede tanı konmuştu. Grup 2’de ilk kontrolde (0-3 ay) tanı konan 38 (%39.2) hasta vardı. Grup 1 hastalarında en sık görülen bulgular öksürük, balgam ve gece terlemesi idi (%34.3). Bu gruptaki hastaların 403 temaslısından 359 (%89.1)’u kontrol edilmiş, tüberkülin deri testi 213 temaslının 161 (%75.6)’inde pozitif bulunmuş, 206 (%57.4)’sına kemoprofilaksi uygulanmıştı. Grup 2’de 21 (%21.6) hastanın BCG skarı yoktu. Hastaların 23 (%23.7)’üne kemoprofilaksi verilmiş, bunların 9 (%39.1)’u ilacı düzensiz kullanmıştı. Aile dışı temas öyküsü ile kemoprofilaksi uygulanmayanlar arasındaki ilişki anlamlı bulundu (p= 0.022). Bu gruptaki sigara içmeyen hastalarda kavitasyon daha az görüldü (%44’e karşı %20; p= 0.034). Grup 1’de 50 (%80.6), grup 2’de 82 (%92.1) hasta tedavi düzenini aksatmayacak şekilde uyumlu idi (t= 1.64, p< 0.05; SD= 149). Çalışmamızın sonuçları, temaslı kontrolünün yeni olgu bulmada temel yöntemlerden biri olduğunu desteklerken, bu kontrolleri özellikle çocuklarda ve gençlerde sadece aile içi temaslılar ile sınırlamamak gerektiğini ve kemoprofilaksinin düzenli kullanılmasının önemini vurgulamaktadır.