Bu çalışmada, sigara bırakma polikliniğimize başvuran hastalarda, Fagerstrom Nikotin Bağımlılık Testi’ne göre hafif, orta ve ağır derecede nikotin bağımlılığı olan olgularda uygulanan tedavilerin [nikotin replasman tedavisi (NRT)/davranış eğitimi-motivasyonel destek (DE)] birinci yıl izlem sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ekim 1999-Nisan 2002 tarihleri arasında başvuranlar (n= 610), değerlendirilerek sigara bırakma yöntemleri konusunda bilgilendirilmiş ve anket uygulanmıştır. İkinci görüşmede tedaviye alınan (üç vizit, telefonla danışma) olguların (n= 561), bir yıllık izlem sonuçları ve demografik veriler istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Programı 435 kişi tamamlamış, iki kişi ölmüş, bağlantı kurulamayan 124 kişi “sigara içiyor” olarak kabul edilmiştir. Üçyüzyetmişbeş (%66.8) kişiye NRT ve eğitim, diğer gruba ekonomik ve diğer nedenlerle (Fagerstrom skoru < 6, istemeyenler, tıbbi kontrendikasyon) yalnızca davranış eğitimi (n= 186, %33.2) verilmiştir. Başvuranların %10 (56 kişi)’u hafif, %57 (320 kişi)’si orta, %33 (185 kişi)’ü ise ağır düzeyde nikotin bağımlılığı gruplarında yer almaktadır. Üç grubun tedavi gruplarına dağılımı açısından anlamlı istatistiksel fark mevcuttur. Gruplar cinsiyet dışındaki demografik değişkenler ve başlangıç yaşı açısından benzer; sigara içme süresi, bir günde içilen sigara sayısı ve NRT dozu açısından anlamlı farklılık göstermiştir. Sonuç olarak, sigara bırakmada, nikotin bağımlılık düzeyinden bağımsız olarak NRT ve davranış eğitimi benzer olarak etkilidir.