Akciğer kanseri tanı ve tedavi aşamasında gecikme söz konusudur. Bu çalışmada, akciğer kanserinde tanı gecikmesine olguların ve hekimin etkisi gözden geçirilmiştir. Ayrıca, bu gecikmelerin ve tanı öncesi uygulanan tedavinin hastalığın evresi ve metastaz varlığı ile ilişkisi araştırılmıştır. Kliniğimizde akciğer kanseri tanısı alan olguların demografik verileri, semptomları ve hekim başvuruları ile ilgili bilgiler kaydedildi. Çalışmaya alınan 199 olgunun yaş ortalaması 61.4 yıl idi. Olgulara ortalama 12.4 günde tanı konuldu. İlk semptom ortaya çıktıktan sonra olgular ortalama 56.7 günde hekime başvurmuşlardı (olguya ait gecikme). İlk hekim başvurusundan tanı koyulmasına kadar ortalama 48 gün, ilk semptomdan tanı koyulmasına kadar ortalama 104.7 gün geçmişti. Olguların yaşı ve cinsiyetleri sabit tutulduğunda; tümör tipine göre ya da metastaz varlığına göre tanı gecikme süreleri farklı değildi (p> 0.05). İlk hekim başvurusu sonrası olguların %58.3’ü herhangi bir tedavi düzenlenmeden ileri tetkik için yönlendirilmişti. Olguların %41.7’sine en sık analjezik/antiinflamatuvar (%55.2) ve antibiyotik (%53.7) olmak üzere çeşitli tedaviler önerilmişti. Hekime ilk başvurudan tanıya kadar geçen süre; tedavi önerilen grupta 74.6 gün, tedavi düzenlenmeden tetkik için yönlendirilen grupta 29 gündü (p= 0.000). İlk semptomdan tanıya kadar geçen süre ise sırasıyla 122.9 gün ve 91.6 gündü (p= 0.01). Bu çalışmada; akciğer kanserli olgulara ilk semptomdan ortalama 3.5 ay sonra tanı koyulduğu, ilk semptomdan tanıya kadar geçen sürenin metastaz varlığı, performans düzeyi ve hastalığın evresi ile ilişkili olmadığı, hekime ilk başvurudan tanıya kadar geçen süre ve olguya ait gecikmelerin hastalığın evresi, metastaz varlığı ile ilişkili olmadığı, semptomları nedeniyle tedavi düzenlenen olgulara daha geç tanı konulduğu tespit edilmiştir.